Al drie weken blaf ik. Niet veel langer maar zeker niet korter. Het begon met een kleine kuch die je nog ironisch kon duiden. Zal ik zo eens gaan koken, of doe jij dat? Kuch! Want natuurlijk was ik aan de beurt. Verschoon jij de kleine even? Kuch! Op dit… Lees verder »Ziek als een hond

Dit jaar moet ik eraan geloven, vind ik. Geen alcohol, een maand lang. Een maand vol feestjes, maar toch, ik heb het besloten. Ik heb me ingeschreven voor die prachtige Belgische uitvinding die de Tournée Minérale wordt genoemd. Het was vooral een taalkundige keuze, vrees ik. Dat Frans. De slimme… Lees verder »Alcohol en de Tournée Minérale

Natuurlijk zijn we aan de late kant. Dat krijg je met zo’n kleintje op sleeptouw. We melden ons aan bij de receptie en lopen de trap op naar boven. Ik ben er nauwelijks nog zenuwachtig onder, wat een verschil met de eerste keer. Het is ook maar een controle, natuurlijk.… Lees verder »Laatste nieuws: goede bonesounding

Gisteravond zat ik aan tafel met veellezers. Dames van een zekere respectabele leeftijd. Een huis vol kleurrijke en etnische kunst, met in de verre hoek een lichtbruine vleugel. Of was het een klavecimbel? Ik kwam nooit dichtbij genoeg om het te ontdekken. We waren er niet om rond te kijken… Lees verder »Een aantrekkelijke lijst van boeken

Helemaal de oude is hij nog niet, maar hij vliegt naar me toe wanneer ik de tuin binnenstap na een dag buiten de deur. Papa! Zoveel anderen dragen en droegen die titel, ik weet het, in zoveel verschillende tijden en gezinnen. Zoveel mannen hebben al gereageerd op dat woord alsof… Lees verder »Helemaal de oude

Een magere man in een mintgroen-fluorescerend geel uniform zei me vlak voor zijn vertrek dat het goed zou komen. Echt. Hij stond in onze woonkamer en kneep me even in mijn schouder. Alsof hij voor mij was gekomen. Een lange, kale man met een rechthoekige bril en een voornaam die… Lees verder »Spoedeisende ambulancezorg

Wat een grappige en tegelijk vreselijke serie. De luizenmoeder. Vandaag zag ik de eerste twee afleveringen dankzij de NPO-app. Een naïeve, pas gescheiden kinderpsycholoog betreedt voor het eerst met haar dochter een basisschool from hell. ‘Een van de meest herkenbare arena’s van Nederland’, noemen ze het, maar ik kon die directeur alleen maar… Lees verder »Over nachtmerries gesproken – De luizenmoeder

‘Je hebt hard gewerkt vandaag,’ zegt ze, vlak voordat ze naar bed gaat. En dat ze dat niet elke dag kan zeggen. Dat er dagen zijn dat ik minder hard werk. En nog zo’n opmerking. Met een glimlach, omdat ze zo grappig is. Dat is ze, want het is waar.… Lees verder »125 kilo shingles en een koevoet