Nostalgie en tuinbeelden
Column voor De Wester 5, oktober 2020. We wandelen door de wijk en bewonderen tuinbeelden.
Column voor De Wester 5, oktober 2020. We wandelen door de wijk en bewonderen tuinbeelden.
In het algemeen ben ik geen fan van prijsuitreikingen, en al helemaal niet van die de Nobelprijs voor Literatuur. Een gemakkelijke positie om in te nemen, ik weet het. Iets afwijzen waar je toch geen kans op maakt. Maar dit keer kwam ik bijna tot andere gedachten. Het zit zo.
Lees verder »De Nobelprijs voor Literatuur 2020: Louise GlückAfgelopen weekend was ik weer eens in Budel, het Brabantse dorp waar ik ben opgegroeid.
Lees verder »Terug naar BudelSamen spelen: een vrij vers, een prose poem over taal, uiteindelijk, en over misverstanden, vooral in je eigen hoofd.
Zo tegen het begin van de herfst mag ik weer aan de bak voor de Leeskringen. Een heerlijk moment, ik kan niet anders zeggen. En dit seizoen mag ik Joseph Roth presenteren: zijn beroemde Radetzkymars. Het boek dat ik vorig jaar heb besproken, Lisa Halliday’s Asymmetrie, viel niet zo in de smaak, maar volgens mij gaat Roth ze beter bevallen. Dat hoop ik toch.
Lees verder »Joseph Roth, RadetzkymarsColumn voor De Wester, niet zo luchtig als normaal, maar ja, wat kun je verwachten in tijden van Corona?
Publiek dagboek van 30 juni 2020. Over positieduizeligheid en een feestje dat prima verloopt zonder mij.
Deze column schreef ik aan het begin van de coronacrisis, toen alles in Nederland intelligent op slot ging. Gepubliceerd in De Wester.
Dat er iets grondig mis is met de Nederlandse literatuur lijkt me een open deur. Je hoeft er de laatste verkoopcijfers maar op na te slaan, het aantal schrijvers dat kan leven van zijn boeken, de status van het vak Nederlands. Het boekenweekessay. Zoveel aanwijzingen dat er iets mis is, dat het de verkeerde kant op gaat. Maar wat kunnen we eraan doen? Waar zien we licht? Dit is mijn bijdrage aan het debat.Lees verder »Over de staat van de Nederlandse literatuur
Column over mijn zeepkist in De Wester en op de Praatfabriek. Een beetje wankel, maar ik sta.