Door Stefan van Dierendonck

En het sneeuwde in Rome

Roman

Het aloude verhaal van de liefde is al zo vaak verteld. Maar wat als die liefde verboden is? Er helemaal niet mag zijn? Onmogelijk? Wat als je priester bent en verliefd wordt op je lerares Italiaans? Met haar nieuwe woorden leidt ze je een nieuw leven binnen, herschept ze jouw geordende wereld. Tot je niet meer uit je woorden komt.

Veelgeprezen romanschrijver

Stefan van Dierendonck

Geboren in Gemert, Noord-Brabant. Opgegroeid in Budel. Gestudeerd in Den Bosch, Rome en Nijmegen. De eerste dertig jaar van mijn leven heb ik vastberaden toegewijd aan een verhaal dat groter was dan het mijne. Een parabel van zonde en verlossing, een belofte van genezing. Een fictie, zeg ik nu. God, wat mis ik die tijd. En nu? Het tijd is voor een nieuw verhaal.

Website Stefan van Dierendonck © Keke Keukelaar

De bloemen van Jan Siebelink

Afgelopen dinsdag ontving ik een linnen tas vol driftige bijen, met daarin hun begeerde object: De bloemen van Jan Siebelink. Een gebonden jubileumuitgave met zachte stofomslag, vol prachtige afbeeldingen van... bloemen. Juist. Brigitte Slangen, dezelfde die de cover...

Het verjaardagsfeest van Jan Siebelink

Jan Siebelink zag er kloek uit in zijn blauw fluwelen colbert met witte revers, een forse corsage erop gespeld. Ik kon de bloem niet thuisbrengen, maar dat zou voor hem wel anders zijn. Een smetteloze, haast witte pantalon boven donkerblauwe oxfords, van het slanke...

Mijn beste herinneringen aan carnaval

Die keer in Oeteldonk dronk ik al geen bier meer en dan is carnaval toch echt anders. Wijn brengt een intensere, introvertere vorm van dronkenschap dan bier. Het slaat harder toe, dat denk ik tenminste, en dat komt door de hogere concentratie alcohol. In plaats van...

New York is een droom

Toen ik net terug was uit Rome en weer ingetrokken in het kleine kamertje van mijn puberteit, droomde ik steeds van Amsterdam. Daar moest ik zijn, vertelde mijn onderbewustzijn me blijkbaar. De plek waar alles mogelijk was en leek. Een nieuwe toekomst. Maar...

Mag ik een vraag stellen?

Het leek me altijd zo'n onscherpe, retorische vraag: mag ik een vraag stellen? Hem stellen is hem beantwoorden. Mag ik u een vervolgvraag stellen? leek me correcter, maar ook verwarrender. Niet iedereen zit te wachten op een ingewikkelde openingsvraag. Zo moest ik het...

Donorregistratie en Stevo Akkerman (Trouw)

Interessant hoe Stevo Akkerman zich vandaag in dagblad Trouw mengt in het debat donorregistratie. Ik begrijp zijn argument tegen de 'kampioen zelfbeschikking' natuurlijk wel: D66 lijkt zich in een vreemde spagaat te hebben gevouwen. Vóór zelfbeschikking in het...

Scènes uit een papadag

Maan Ik ga naar het toilet. Hij opent nog geen seconde later de deur en komt naar binnen. Hij zegt iets wat ik niet versta en reikt daarna in de opening naast de wasmachine. Ik  vraag wat hij gaat doen. Ik ga even een kruk pakken. Waarom? Ik ga even de maan pakken,...

Korte evaluatie Publiek Dagboek

Minder dan twee weken geleden ben ik begonnen met dit Publiek Dagboek. Tijd voor een soort van evaluatie, al had ik geen concrete doelen om te behalen. Ik wilde alleen maar even uit de dwangbuis, de grafzerk van mijn papieren dagboek breken. Dat mooie maar nutteloze...

Rituelen op zondag

We hadden haast want we moesten het huis op orde krijgen voor een verbouwingstaxatie, en al was het dan zondag en al hadden we onze rust verdiend en nodig ook, vandaag moest er opgeruimd worden. Misschien wel geklust. Schimmelranden weggepoetst. Maar eerst dat...